Όταν ο Κάρολος Μπλέγκεν (Carl Blegen) ολοκλήρωσε την ανασκαφή στο ανακτορικό συγκρότημα του Επάνω Εγκλιανού, γνωστό ως το ανάκτορο του Νέστορος επιμελήθηκε, στην αρχή της δεκαετίας του ’60, της τοποθέτησης στεγάστρου που θα προστάτευε τα οικοδομικά κατάλοιπα που αποκάλυψε. Το στέγαστρο όμως εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών δεν έγινε αρκετά μεγάλο ώστε να καλύψει όλα τα αρχαία. Έτσι έμειναν απροστάτευτα και εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες το ανάκτορο του Νηλέως, η οπλοθήκη-ιερό, ο βωμός με τα χρώματά του διατηρημένα, ἡ ἀποθήκη τοῦ οἴνου με τους πακτωμένους στο έδαφος πίθους, την oποία ὁ Μπλέγκεν κατάχωσε για την προστασία της. Όταν τέθηκε το θέμα αντικατάστασης του παλαιού στεγάστρου αντί να καλυφθεί το σύνολο των μυκηναϊκών οικοδομικών υπολειμμάτων ακολουθήθηκε ο παλιός, ο περιορισμένης έκτασης σχεδιασμός. Οι απόψεις της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού αγνοήθηκαν και έτσι ένα υποστύλωμα του νέου στεγάστρου τοποθετήθηκε …στη μέση της αποθήκης του οίνου ξηλώνοντας δύο ή περισσότερους, άγνωστο πόσοι ακριβώς γιατί δεν κρατήθηκαν αρχαιολογικά ημερολόγια των εργασιών και η «πολυδιασπασμένη» σχετική δημοσίευση είναι ελλιπής.
Όπως παρατηρεί ο αναγνώστης το άρθρο γράφτηκε χωρίς να παρατεθούν τα ονόματα αυτών που προκάλεσαν αυτό το ατόπημα γιατί τα μνημεία είναι τα σημαντικά που πρέπει να προστατεύονται γιατί είναι αιώνια. Εμείς είμαστε απλώς περαστικοί.